Mini blog Mikołaja

Wiem że o czymś mieliśmy pamiętać… o czymś ważnym…

Ach.. no tak… :D O urodzinach Cioci Izy :)

[Caption.iT - Picture Captions]

Syn popiera w całej rozciągłości piaskownicę podczas spacerów. Ba, nawet zaczyna się bawić z innymi dziećmi. Na razie polega to na tym, że dzieci się bawią a on się im przygląda, ale zawsze to coś nowego :)

Wszystkim tęskniącym za wakacjami postanowiliśmy pokazać co oglądamy podczas naszych codziennych spacerów

ps. My też tęsknimy za wakacjami…

Nasze spacery weszły na wyższy poziom świadomości spacerowej. Chodzenie wokół stawków już dawno przestało wystarczać,

towarzystwo innych dzieci w wózku obok również. Huśtanie przez mamę na placozabawowej huśtawce też już nie realizuje wszystkich spacerowych potrzeb syna.

Proszę Państwa, ogłaszam wszem i wobec: Piaskownica została odkryta. A w raz z piaskownicą wszelkiego rodzaju, na razie pożyczane, foremki, siteczka, łopatki.

Radości i zabawie nie ma końca

znaczy koniec jest, kiedy mama powie: “pora wracać do domku żeby zjeść zupkę”, ale to kończy się szlochami, płaczami, wyrywaniem i skargami na zły, potworny świat.

Reszta zdjęć (za której jakość przepraszam, bo robione komórką) jak zawsze do obejrzenia w czerwcowej galerii

[Caption.iT - Picture Captions]

„A kiedy będzie słońce i lato,
Pójdziemy sobie na spacer z tatą.
Ja będę miał nowe spodenki,
Tato mnie będzie trzymał za rękę.
Pójdziemy wolno, prosto przed siebie,
Będziemy liczyć chmury na niebie
Będziemy liczyć drzewa przy drodze,
Będziemy skakać na jednej nodze.

Miniemy kino,szkołę, aptekę,
Jeszcze spojrzymy z mostu, na rzekę
Jeszcze okruchy rzucimy falom
Kupimy w kiosku różowy balon,
Kiedy już będę zmęczony?
Tato posadzi mnie na ramiona
Tacy będziemy jak nikt szczęśliwi
A wokół ludzie będą patrzyli na to
Jak na barana niesie mnie tato”

Pierwsze urodziny Mikołaja obchodziliśmy w kameralnej, rodzinnej atmosferze. Nie robiliśmy żadnych bali z udziałem dzieci, bo Mikołaj jest jeszcze chyba na takie atrakcje za mały. Społeczny jest, nie zaprzeczę, bo pięknie śmieje się do innych, potrafi robić papa, a jak ma dobry dzień to i nawet piątkę przybije, potrafi sam zapraszać do zabawy w “a ku ku” i no i wspaniale potrafi bić brawa :)
Tak czy siak, zaproszeni goście dojechali, piękne prezenty przywieźli, życzenia serdeczne złożyli. Mikołaj dostał od prababć pieniążki, które przeznaczymy na nowy wózek, bo w starym hamulce odpadły. Od dziadków dostał wspaniały, wyścigowy motorek.

Pojazd niezwykle przypadł Mikołajowi do gustu, nie dość że można nim podróżować, to jeszcze można się nim bawić samemu pchając i ciągnąc.

Od wujka i cioci dostał wspaniałego, czerwonego rumaka

A babcia Marysia przysłała huśtawkę, która robi ostatnio furorę, ponieważ Mikołaj bardzo lubi się bujać. Huśtawka zawisła w przedpokoju i naprawdę często jest exploatowana ;)

Oczywiście był tort i dmuchanie świeczek

Było również mnóstwo zachwytów, braw, przytulania, całusków, noszenia na rękach. I tak oto upłynęły nam 1 urodziny synka

Reszta zdjęć do obejrzenia w galerii urodzinowej

Dawno nie pisałam, oj dawno, ale postaram się nadrobić zaległości.

Mistrzostwa piłki kopanej są. I wszyscy mężczyźni siedzą przed telewizorami i z zapartym tchem śledzą biegających zawodników. Jak wszyscy mężczyźni to wszyscy - moi też. Zasiedli sobie w fotelikach i kibicują

Pogoda piękna, lato w pełnej krasie, dużo spacerujemy. Mikołaj zaczyna coraz bardziej świadomie uczestniczyć w tych spacerach, jak widzi kaczki to woła “kaka”, ale jak widzi psa, czy gołębia woła tak samo, A może “kaka” to zwierze jakiekolwiek w mowie mojego syna? A “kaki” takie fajne pływają po stawkach

że nie jest dla mnie taką katastrofą stawać co 5 metrów i podziwiać stworzonka. A Młody śmieje się do tych kaczek aż miło.

Mikołaj dokładnie w dniu swoich urodzin stanął na nóżki.

Potrafi stać w kojcu i niestety tylko tam. Ani przy meblach, ani w łóżeczku nie podejmuje prób. Ale tak, czy inaczej piękny prezent sprawił rodzicom, spragnionym nowinek rozwojowych.

A oto kilka “pościelowych akrobacji” Mikołaja

Reszta zdjęć w galerii czerwiec

Syneczku,
Dla Ciebie wszystkie cuda tego świata…
Dla Ciebie ciepło słonecznego lata
Dla Ciebie gwiazdki, co błyszczą na niebie
Dla Ciebie nutki w ptaszków śpiewie
Dla Ciebie kwiatki kolorowe
I marzenia deserowe…
Dla Ciebie wszystko czego zapragnie dusza
Bo jesteś Aniołkiem, który do radości zmusza!

12 czerwca ubiegłego roku, koło godziny 21 pojechaliśmy z Tatą na kontrolne KTG do szpitala Czerniakowskiego. KTG było płaskie jak stół, a Pani położna powiedziała, że “jak urodzę w tym tygodniu, to będzie dobrze. Pierwsze dziecko nigdy nie rodzi się w wyznaczonym terminie”. Wróciliśmy do domu, położyłam się spać. I jakie było moje zdumienie, gdy około pierwszej w nocy poczułam silne skurcze i gdy odeszły mi wody. Synek postanowił jednak pokazać wszystkim, że pierwsze dzieci rodzą się w wyznaczonym terminie. Pojechaliśmy do szpitala, tam po KTG i sprawdzeniu rozwarcia, błyskawicznie zwieziono mnie na wózku na salę porodową. I niecałe trzy godziny później o ogdzinie 5:15, po raz pierwszy mogłam przytulić Mikołaja. Pamiętam wielkie czarne oczy wpatrujące się we mnie. I pamiętam to oszałamiające uczucie przepełniającej mnie miłości do tego opuchniętego i czerwonego stworka. No i pamiętam, ze dokładnie dzień wcześniej wyspałam się po raz ostatni…

Nuuuda Panie, nuuuda…
Syn raczkuje, wyzdrowiał po ostatnim zapaleniu oskrzeli, próbuje wstawać w kojcu. Pomaga mamie w rozwieszaniu (rozrzucaniu) ubrań, gania po mieszkaniu koty, zaczepia ludzi na spacerach śląc piękne uśmiechy, zaśmiewa się z kaczek i piesków, a dziś jak obierałam ziemniaki do obiadu usiadł koło mnie i spytał “dziodziś”? Odpowiedziałam “obieram ziemniaczki”. Więc mi pomógł. Co prawda potem musiałam wyciągać ziemniaki spod kanapy, ale liczą się przecież dobre chęci, prawda?
Acha, no i ogląda mecze z tatą.
Więc jak już pisałam, nuuuda Panie, nuuuda ;P

[Caption.iT - Picture Captions]